Październikowe morze

zdj. z internetu

W poszukiwaniu twórczej nutki

Skierowałam się nad morze

Chciałam przy jego kojącym szumie

spokojny wiersz utworzyć…

A ono zaskoczyło mnie furią!

Wtargnęło we mnie

Ryczącym hukiem

Zanim je ujrzałam

Ciekawość wbiegła na szczyt

W grozie i pięknie

Jego pomruku

Październikowe morze

Groźne i lśniące

 Piętrzyło fale w rozpędzie

Szalonym jakimś

Kłębiło, wiło się i…

Rzucało nimi wszędzie

Wdarło się we mnie!

Wstrząsnęło

Zachwyciło

Obezwładniło  

Przelało

I mogłam jedynie myśleć

Żywiołowa Wspaniałość! 

 

Wszystko na mnie czekało

 

                                                               zdj z netu

Było wrześniowe popołudnie

Czekało wszystko…

Wiatr w drzewach

Woda w stawie

Pachnąca Ziemia

I Ogień w ognisku

Wytwarzała się przestrzeń…

Przecudne mandale

Lśniły w kropelkach rosy

Przez babie lato utkane

Pod lasem

 W maleńkie serduszka przybrane

Różowiły się wrzosy

Lato w zwiewnej sukience

Zbierało jabłka na drogę

A w złotej pelerynie

U progu  

czekała Jesień

Był wrzesień

Wszystko było gotowe

Dla nowego istnienia

Słońce odebrało znak

I skrzyżowało kosmiczne promienie

by mogło się wypełnić

Przeznaczenie…  

I oto rozległ się

Pierwszy płacz dziecka

Jest! –  głos akuszerki

Córeczka!

Zbudujemy Nową Ziemię

zdj net

 

Żyjemy na krańcu czasów

Od wieków przepowiadanych

My to mamy szczęście

Nie wszystkim było dane

Brać udział w ostatniej odsłonie

Tak wielkiego spektaklu

Skronie pulsują i serce płonie!

Odegrajmy po mistrzowsku

Sceny ostatniego aktu…

Dialog jest gotowy

W naszych sercach zapisany

Miłością Pierwotnego Ojca

My go teraz tylko – uwalniamy

 

Zarządcy teatrem Ziemia

 Nadużyli naszej gościnności

Robiąc to, co nam nie służy

Bazując na naszej naiwności, niewinności

Pisali role pełne przemocy, strachu, wyzysku

Ciemiężycieli nie zatrzymujmy dłużej…

 

Zbudujemy Nową Ziemię

Gdzie całe Ludzkie Plemię

Żyć będzie

W Jedności

W Miłości

W Radości

W Obfitości

Zbudujemy taki system wszędzie

 Że odtąd brat bratu

Prawdziwym bratem będzie

Wołanie Gai

 

                                                            zdj z internetu

Jakby odgłos bębnów

Słychać ze wszech stron  

Rytmicznie

Miarowo

Mocno    

Jednakowy ton

Nadaje każdy drum

Bum bum…  Bum bum…

Słychać go z lasów

Z pól rozlega się

Echem

Z gór 

Biciem serc  

Dotyka  

Wodnych strun

Bum bum…   Bum bum…

To Gaja woła

Otwórz się

Na prastary zew

Potężna moc

Jej serca

Wzywa

Usłysz go

Dopóki czujesz

Brzmienie tych strun

Wróć do Jedności

Wróć

Bum bum…   Bum bum…   Bum bum…

Wolność

 

Na błękitnym niebie

Szybuje biały ptak

Lśnią w słońcu

Rozpostarte skrzydła

Wolność…

Widok wywołuje we mnie

Uczucie wolności

Podziwiam jego lot

Moja dusza też w locie

Ociągam się

Lecz w końcu

Kieruję wzrok na ziemię

I widzę

Ludzi w maskach

Nie brak mi niczego

 

Jestem miłością

zrodzoną z Miłości

jakże więc mogę odczuwać lęk…?

Jestem światłem

utkanym ze Światła

czyż ciemność nie rozpuszcza się w świetle…?

Jestem doskonałością

zrodzoną z Doskonałości

jakież wady może mieć doskonałość…?

Jestem pełnią

wytworzoną z Pełni

czy może brakować mi czegokolwiek…?

Jestem twórcą

stworzonym ze Stwórcy

czyż nie jest prawdziwym szczęściem

dar tworzenia…

Twoja unikatowa droga

zdj mieczysław wieliczko

Wśród tylu różnych dróg

Przebiega twoja droga

Nie zgub się

Bądź uważny

Każda z dróg jest wyjątkowa

Ale nie ma piękniejszej drogi

Dla ciebie

Niż twoja droga

Zauważ jej niepowtarzalność

Zauważ jej unikatowość

Doceniaj

Bądź jej wierny

I oczekuj

Tylko na swojej drodze

Znajdziesz to

Czego naprawdę szukasz