Mocarna Wiosna

 

                                                                                fotka garnek.pl

Wiosna przyszła!

Co roku przychodzi o tej porze

Lecz TA wiosna jest inna

Jest MOCarna

Przebudza nie tylko przyrodę

Promieniem życia dotyka

Ziarenek w sercach ludzi

Tych jeszcze śpiących

I pobudza

Pragnienie życia

I do wzrostu, do wolności

Budzi, budzi, budzi

Wstawajcie śpiochy!

Koniec drzemek

Ściągnijcie maski do spania

Otwórzcie oczy

I z szeroko otwartymi sercami

Bierzmy się razem

Do pięknego

Twórczego działania

Przyjaciółko ze szkockich ścieżek

 

Idziemy pośród pól

jak wiele razy wcześniej

rozmawiamy

miło jest

znana, bliska przestrzeń

Jest pochmurny dzień

lubimy każdą pogodę

tylko, że... chmury

pierwszy raz

otulają tę drogę

zawsze było słonecznie

zawsze...

dziwię się, lecz już wiem

jasne......

drzewa, ścieżki, polne miedze

snująca się nostalgia przysłania

wyjeżdżasz Przyjaciółko...

czy bywają łatwe pożegnania...

Zerkam na przydroża

cierniste krzewy rosną na nich gęsto

wkrótce rozkwitną złotem

na potęgę!

Lecz ciebie tu nie będzie

a wszystkie ścieżki

za twoim głosem

zatęsknią...

Życiodajne Ogrody

 

                                                               zdj - internet

Wiem, że martwisz się o jutro

Bo świat się zachwiał

Lecz porzuć to…

Nie zasilaj.

Wznieś się ponad

Zobacz

Nowy świat wstaje

Życie odradza się

Nowe kwitnące ogrody  

W słońcu lśnią

To nasz raj

Dojrzewają pyszne owoce

Wypielęgnowane naszą myślą

Dobrym słowem i dotykiem

Będą smakować wyśmienicie

Uśmiechaj się i twórz

Życie o jakim marzysz

I nie istotne

Czy jesteś stary

Czy młody

Dla wszystkich dojrzewają

Życiodajne ogrody

Obietnica poranka

 

 zdj. Jolka Bednarz

                                                     

Jeszcze ciemność

Spowija ziemię

I wydaje się

Że wszystko śpi

Lecz nie… nie śpi

To jest cisza

Wyczekiwania

Trwanie chwili

Przed spektaklem

Wymowna cisza

Radość narasta

i...

Świta!

Obietnica

Coraz większa…

Ciemność rozpuszcza się

Znika…

Bóg różową miłością

Maluje niebo…

Turmalinem, rubinem

Czerp z tego

Chwila z przepływu

zdj.net Marianna Bartke

 Odczułam

Może zobaczyłam…

 Kochającą muzykę

Te życiodajne dźwięki

Pochodziły zewsząd

I ... znikąd...

Rozchodziły się

 Delikatnie

Wypełniając przestrzeń

Tak  cudownie

Wibrowało powietrze

Boska kochająca siła

Płynęła... 

Wnikała

We wszystko, co żyło

I Miłością

Uzdrawiała...

W dotkniętym sercu

Wielkie drżenie

Wdzięczność

Wzruszenie

 

Był taki piękny wieczór

Był taki piękny wieczór…

Słońce w ciepłym kolorze

Schylało się do drzew

 Pieszcząc światłem

konary i kolorowe liście

Było jakoś tak

Uroczyście…

Ptaki wracały do gniazd

W ufności jutra

Wśród drzew

Magicznie tańczyły  

Ostatnie promienie

Ogarnęło mnie wzruszenie

W uniesieniu tej chwili

Niczym  niezmącony

Spokój trwał

Wiara

Taka życia pewność

Niebo i Ziemia

Dzień i Noc

Scalały się

 Tworząc

Boską  Jedność

Październikowe morze

zdj. z internetu

W poszukiwaniu twórczej nutki

Skierowałam się nad morze

Chciałam przy jego kojącym szumie

spokojny wiersz utworzyć…

A ono zaskoczyło mnie furią!

Wtargnęło we mnie

Ryczącym hukiem

Zanim je ujrzałam

Ciekawość wbiegła na szczyt

W grozie i pięknie

Jego pomruku

Październikowe morze

Groźne i lśniące

 Piętrzyło fale w rozpędzie

Szalonym jakimś

Kłębiło, wiło się i…

Rzucało nimi wszędzie

Wdarło się we mnie!

Wstrząsnęło

Zachwyciło

Obezwładniło  

Przelało

I mogłam jedynie myśleć

Żywiołowa Wspaniałość!